Grow with Philips WGP 2015
 

Impressie congres 2013

WGP Jaarcongres 2013 maakt claim afwisseling en inspiratie helemaal waar


Rollercoaster van indrukken en inzichten

Bergbeklimmer Wilco van Rooijen, die de K2 (‘killer mountain’) bedwong, maar tijdens de afdaling kompanen (en zijn eigen tenen) verloor. Mari Sanders, de jonge regisseur-in-rolstoel die indruk maakte met zijn eerste korte film – en dat succes met zijn tweede rolprent lijkt te gaan evenaren. Erwin de Vries, die door lymfeklierkanker (‘Hotchkin’) ruim twee jaar uit de running was – en nu binnen het Philips Werkgelegenheidsplan een nieuwe start maakt. En ‘brain agent’ René Boender, die zijn gehoor meenam in een ‘rollercoaster’ van indrukken en inzichten – en uitlegde waarom het anno 2013 belangrijk is dat ‘je imago je beste amigo’ is.

Een dag vol afwisseling en inspiratie; dat had Frank Visser, manager Philips Werkgelegenheidsplan, de bezoekers van het derde WGP Jaarcongres in het vooruitzicht gesteld. Zij werden niet teleurgesteld. Zo’n beetje alles wat voorbijkwam was informatief, leerzaam en erg inspirerend – en doorspekt met nu eens een lach, dan weer een traan.  Never a dull moment. ‘Ik wil er volgend jaar wéér bij zijn’, zei een bezoeker, nadat Frank Visser de datum van de volgende editie had verklapt: 30 september 2014.

Officiële 12.500ste
Het WGP Jaarcongres 2013 bevatte ook een primeur: de officiële 12.500ste WGP-deelnemer werd er begroet. Recentelijk begonnen weer zeventien personen met een afstand tot de arbeidsmarkt aan een leerwerktraject ‘ergens bij Philips in Nederland’. Onder hen de 12.500ste, die tijdens het congres een naam en een gezicht kreeg: Chantal Geurtjens, deelneemster aan een logistiek WGP-traject bij Philips Healthcare in Best. Haar uitverkiezing werd bekendgemaakt door voormalig politica Mirjam Sterk, die tegenwoordig als ’s lands Ambassadeur Aanpak Jeugdwerkloosheid aan de weg timmert. Een verraste en beduusde Chantal: ‘Ik ben heel dankbaar dat ik bij Philips werkervaring kan opdoen. Echt een kans om opnieuw te beginnen en weer uitzicht te krijgen op een baan.’ Overigens werden ook de 12.499ste en 12.501ste WGP’er even in het zonnetje gezet: Omar Abdi Hadji en Magda van den Brink. Ook zij doen werkervaring op in een logistieke functie.

Geen eendagsvlieg
De mijlpaal van 12.500 deelnemers werd in dertig jaar bereikt: het WGP ging in 1983 van start en is sindsdien consequent – los van economische voor- en tegenspoed – ‘in de lucht’ gehouden. Mirjam Sterk: ‘Wat ik zo goed vind aan het Philips WGP is dat het geen eendagsvlieg is. Als de werkloosheid toeneemt, zie je vaak allerlei initiatieven ontstaan – die als de werkloosheid afneemt weer verdwijnen. Niet het WGP: dat gaat al dertig jaar gewoon door en helpt al die tijd gemiddeld zeventig procent van de deelnemers uiteindelijk aan betaald werk. Dat is een heel hard gegeven en een voorbeeld voor heel veel andere organisaties.’

Het congres werd met circa 360 aanwezigen weer druk bezocht. ‘Elk jaar wat meer; dat weerspiegelt de belangstelling van zowel publieke als private partijen voor initiatieven als het Philips WGP’, zei Frank Visser. Onder de bezoekers waren weer veel deelnemers aan en betrokkenen bij het WGP, alsmede vertegenwoordigers van het UWV, re-integratiebureaus, bedrijven, gemeenten en zo meer.

Enorme transitie
Zoals gezegd kregen die een afwisselend programma voorgeschoteld. Hans de Jong, Chief Executive Officer (CEO) van Philips Benelux, schetste de transitie die de onderneming Philips sinds de jaren negentig doormaakt. De omzet in de medische tak (Philips Healthcare) groeide van anderhalf à twee miljard euro (8% van de groepsomzet) in 2002 naar ruim 10 miljard euro (40% van de groepsomzet) in 2012. En de omzet in verlichting (Philips Lighting) verdriedubbelde in die periode van ongeveer 3 miljard tot circa 9 miljard euro (13% versus 34% van de groepsomzet). In consumentenelektronica (44% van de groepsomzet in 2002, 26% in 2012) werden de bakens rigoureus verzet. Hans de Jong: ‘Vijftig, zestig procent van de activiteiten die we in die sector in 2002 deden, doen we vandaag niet meer.’ Anno 2013 heeft Philips zijn toekomst verbonden aan het bijdragen aan oplossingen voor grote maatschappelijke problemen. Hans de Jong noemde: het toegankelijk maken/houden van betaalbare gezondheidszorg voor steeds meer mensen overal ter wereld; het verminderen van het energieverbruik door verlichting (‘LED-revolutie’) en de ontwikkeling van producten die bijdragen aan een gezond en plezierig leven, waardoor de behoefte aan medische zorg op latere leeftijd afneemt.

Sprekend over duurzaamheid – ‘als medeondertekenaar van het Verdrag van Rome (‘Grenzen aan de groei’) zit dat in onze genen’ – maakte hij een bruggetje naar het WGP. Wijzend op de dertig jaar looptijd, de deelnemersaantallen (12.500 dus) en de succes-rate (70%), zei hij: ‘Programma’s die echt goed zijn, kunnen overleven – wat er in het bedrijf ook gebeurt. We gaan ermee door, gaan het zelfs nog wat uitbreiden.’

Einstein en jij
Na Hans de Jong nam René Boender de zaal mee in een wervelend optreden onder het motto ‘Ambitie met een bite – over Einstein, Maslow, Pavlov en jij’. Geholpen door korte, vaak hilarische YouTube-filmpjes legde hij uit dat vandaag de dag iedereen de kracht in zich heeft – en de mogelijkheden, met dank aan de sociale media – om echt dingen te veranderen; dat emotie (‘onze rechter hersenhelft’) en intuitie een grotere rol spelen in ons doen en laten – en dat het o zo belangrijk is dat je wat je doet ook echt leuk moet vinden. ‘Als je iets graag wilt en je deelt het via de sociale media, dan gebéurt er iets. Als je weer contact maakt, krijg je een contract.’ De voordracht van René Boelder was vol van zulke one-liners die mensen aan het denken zetten.

Vervolgens bracht Roland Blonk, onderzoeker bij TNO en bijzonder hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht, de zaal in een rustiger vaarwater. Hij gaf zijn visie op de aanpak en methodiek van het WGP. Waarbij hij het belang onderstreepte van wetenschappelijke onderbouwing (evidence-based) en een heldere koers – die dan vervolgens jaren vastgehouden moet worden. Volgens hem heeft Philips die attitude als het om het WGP gaat; de overheid daarentegen voert, zei Roland Blonk, een zwalkend beleid ten aanzien van werkgelegenheidsprojecten – waardoor de resultaten tegenvallen.

Op zoek naar je talenten
Na de pauze vertelde de jonge regisseur Mari Sanders over hoe zijn eerste korte film (‘Rue des Invalides’; over waar een rolstoeler in Parijs letterlijk en figuurlijk tegenaan ‘loopt’) tot stand is gekomen; en over de hulp die hij daarbij kreeg van Start Foundation en vele spontane donateurs. Zijn bijdrage sloot naadloos aan bij het thema waar het WGP Jaarcongres in de kern om draaide: op zoek gaan naar je talenten. Het stond niet in het programma, maar er werd tijd ingeruimd om ‘Rue des Invalides’ (21 minuten) aan de congresgangers te tonen.

Net zo indrukwekkend was de laatste voordracht, door bergbeklimmer en schrijver Wilco van Rooijen. Hij was de eerste – en is nog steeds - de enige Nederlander die de hoogste toppen op de zeven continenten zonder zuurstof heeft weten te bedwingen. En daar kwam heel veel bij kijken – niet alleen fysiek, maar zeker ook mentaal, emotioneel en zelfs spiritueel, legde hij uit. Zijn voordracht had de titel ‘Working to the Top’, waarin Wilco zijn motto ‘Dromen, Durven, Delen en Doen’ uitwerkte. Waarin hij diverse concrete adviezen gaf, zoals: ‘kom niet terug op genomen beslissingen’, ‘beter één man overboord, dan met z’n allen het schip in’, ‘houd oog voor elkaar en blijf communiceren, want samen ben je méér’ en ‘Mensen, teams maken het verschil; techniek niet, die kan je in de steek laten’.

Tegenslag overwinnen
Wilco van Rooijen liep tegen diverse tegenslagen aan: hij raakte bij zijn eerste (mislukte) beklimming van de ‘killer mountain’ K2 zwaar gewond en overleefde de tweede (geslaagde) poging slechts ternauwernood – twee teamleden vonden op de weg terug de dood en hijzelf verloor door bevriezing een aantal tenen. Gebeurtenissen die hem diep hebben geraakt, dat liet hij wel blijken, maar die hij een plaats heeft kunnen geven. Ook omdat hij de risico’s die bergbeklimmers lopen kent en accepteert. ‘The bigger the dream, the bigger the risks’.

Een schot in de roos waren verder de ‘WGP Intermezzo’s’, waarin enkele WGP-deelnemers op video of in korte interviews vertelden over hun ervaringen met het Philips Werkgelegenheidsplan en hoe ze daarin terecht zijn gekomen. Het project ´Test Engineer´, waarin personen met een autistische stoornis werkervaring opdoen, passeerde de revue. En er werden beelden vertoond uit een documentaire over hoe lymfeklierkanker het leven van Erwin de Vries (29) totaal heeft veranderd. Ondervraagd door dagvoorzitter Frank Visser lichtte Erwin dat zelf toe.

Werk na kanker
In 2011 werd bij Erwin de diagnose Hotchkin  gesteld. ‘Ik voelde me in een lichaam dat niet het mijne was; ik wilde zo snel mogelijk weer mezelf zijn.’ Acht maanden chemotherapie volgden; in januari 2012 was dat klaar. Niet veel later ging hij op zoek naar werk. ‘In de ruim twee jaar dat ik uit de running was, was ik een beetje mensenschuw geworden. De knop omdraaien was best een grote stap.’ Toen hij bij oPuce terechtkwam ging het ineens snel. Oprichtster Isabelle Lebrocquy, zelf genezen van darmkanker, had oPuce opgezet om mensen met en na kanker te helpen om een baan te vinden – en Isabelle had daarover juist afspraken gemaakt met Manager WGP Frank Visser. Erwin: ‘Binnen twee weken hadden ze werk voor mij: in een WGP-traject voor online marketing & sales bij Philips in Amsterdam.’ Hij is daar prima op zijn plek. ‘Door mijn ziekte heb ik wat ik geleerd heb (hij studeerde in 2009 af, red.) nooit in de praktijk kunnen brengen. Nu kan ik dat voor het eerst wel. Het belangrijkste van alles: mijn collega’s geven me het vertrouwen in mezelf terug en ik krijg waardering voor wat ik presteer. Dat voelt gewoon heel erg goed. Ik kan bij Philips echt m’n ei kwijt. Ik zit nog in de herstelfase, ik moet in mijn eigen tempo werken. Mijn afdeling geeft me daar alle ruimte voor. Hier kan ik supergoed in groeien’,  zegt Erwin, die als ambassadeur mensen in soortgelijke situaties een luisterend oor en nuttige tips geeft. Tot slot vertelde Isabelle kort over haar social enterprise: ‘Een op de vier mensen raakt tijdens of na kanker zijn of haar baan kwijt. Mijn droom is dat kanker chronisch wordt en er voor iedereen met en na kanker volwaardig werk is.’